Αρχιμουσικός

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΑΝΙΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο αείμνηστος Αρχιμουσικός Χαρίλαος Μανιατόπουλος γεννήθηκε στην Κέρκυρα.

Σε μικρή ηλικία γράφτηκε στην Φ.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ και με δάσκαλους τους Σπ. Δουκάκη & Αλεξ. Μποτετζάγια περάτωσε τα θεωρητικά  μαθήματα  κι έγινε μέλος του μουσικού σώματος της Μπάντας με όργανο Trombone Cantabile & Euphonium.

Κατα την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας ήταν μέλος της Στρατιωτικής Μπάντας της 8ης Μεραρχίας στα Ιωάννινα και αφού απολύθηκε γύρισε στην Κέρκυρα κι άρχισε την διδασκαλία χάλκινων οργάνων στις σχολές της Φ.Ε.Κ. όπου κι έγινε επαναλήπτωρας το έτος 1938.

Ο ζήλος και η μεγάλη του αγάπη για την μουσική είχε ως αποτέλεσμα να προαχθεί στον βαθμό του δασκάλου το έτος 1942.

Λόγο ελλείψεως αρχιμουσικού από την 15/4/1944 έως την 27/3/1945 αναλαμβάνει την διεύθυνση του μουσικού σώματος της ΦΕΚ.

Το 1957 προάγεται στο βαθμό του Υπαρχιμουσικού, το 1963 στο βαθμό του Αρχιμουσικού β' ενώ το 1965 γίνεται Αρχιμουσικός & Διευθυντής Σχολών της ΦΕΚ έως της συνταξιοδοτήσεως του.

Το έτος 1958 όντας υπαρχιμουσικός στη ΦΕΚ δέχεται πρόταση και αναλαμβάνει την εκμάθηση και κατάρτιση των μουσικών που απετέλεσαν την Φιλαρμονική της Άνω Κορακιάνας.

Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα δουλεύοντας ασταμάτητα διδάσκοντας από μικρά παιδιά έως και υπερήλικες καταφέρνει να συγκροτήσει ένα αξιοζήλευτο μουσικό Σώμα που με την πρώτη του εμφάνιση έδωσε  το στίγμα του στην Κερκυραϊκή κοινωνία, επισφραγίζοντας με τον καλύτερο δυνατό  τρόπο την αποτελεσματικότητα του ως δασκάλου και  την ιδιαίτερη ικανότητα του ως  Αρχιμουσικού.

Σ' αυτόν βέβαια εμπιστεύθηκαν την οργάνωση της Φιλαρμονικής στα πρώτα δύσκολα βήματα της τα ιδρυτικά μέλη της Φ.Ε. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ το 1980.

Άλλωστε ήταν κάτι που γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε και χωρίς δεύτερη σκέψη αποδέχθηκε κι ανέλαβε την τύχη της νέας Φιλαρμονικής ακριβώς όπως είχε πράξει στο παρελθόν με την Φιλαρμονική  της Άνω Κορακιάνας, έχοντας στο πλευρό του 35  μουσικούς που τον αγαπούσαν και το γνώριζαν από τα παλιά.

Λίγους μήνες αργότερα από την ίδρυση της Φ.Ε. Καποδίστριας  βρέθηκε στο πλευρό του αρωγός στο βαρύ και δύσκολο έργου του, ο συνοδοιπόρος του για πολλά χρόνια από την ΦΕΚ αείμνηστος Αρχιμουσικός Γιώργος Περούλης , του οποίου η συμβολή, παρουσία και εργατικότητα λειτούργησε καταλυτικά στην καταξίωση της νέας Φιλαρμονικής όχι μόνο στην Κέρκυρα αλλά και στην Ελλάδα. Το δίδυμο αυτό ηγετικό σχήμα Μανιατόπουλου- Περούλη ήταν η εγγύηση της επιτυχίας και της προόδου για την Φ.Ε. Καποδίστριας.

Κλείνοντας την σύντομη αυτή αναφορά στο Χαρίλαο Μανιατόπουλο θα μπορούσαμε να εξάγουμε ως συμπέρασμα πως αυτό που διέκρινε την φυσιογνωμία του και τον χαρακτήρα του γενικότερα ήταν:

Η αυστηρή και σιδηρά πειθαρχία του, η έντονες εξάρσεις - αντιδράσεις και τα ακραία του ξεσπάσματα σε κάθε τι που ήταν κακό για την Φιλαρμονική, ο απαράμιλλος ζήλος και η υπερβολική του αγάπη για την μουσική και τα παιδιά,  η μεθοδική και ακούραστη εργατικότητα, το κύρος και η αξιοπιστία που ενέπνεε, η ηγετική και αρχηγική του ικανότητα, η πειθώ του με επιχειρήματα, η δεκτικότητα του σε κάθε τι νέο και ωραίο για την προβολή της Φιλαρμονικής, η μεταδοτικότητα, ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο όχι μόνο δίδασκε και μάθαινε αλλά και διαπαιδαγωγούσε τον μικρό μαθητή και μουσικό, τέλος η μεγάλη του πίστη και ευλάβεια Στον Θεό και Τον Άγιο Σπυρίδωνα.

Το ενοργανωτικό του έργο μεγάλο και ποικίλο σε πολλά ήδη μουσικής, ενώ στο συνθετικό του έργο πιο γνωστά είναι το Εμβατήριο Φαίακες και το θρησκευτικό Εμβατήριο Άγιος Ιάκωβος.

Απεβίωσε την 20η Μαϊου 2006 και πέρασε στο πάνθεον των μεγάλων αρχιμουσικών του Νησιού μαζί με τα ονόματα των Σπ. Δουκάκη, Σπ. Μεταλληνού, Σωτ. Κρητικού, Γεωργ. Περούλη κ.α.  αποτελώντας μέρος της ιστορίας, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της μουσικής παράδοσης της Κέρκυρας.

Η εξόδιος ακολουθία έγινε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό με τιμές ως του άξιζε ενώ την σορό του συνόδευσαν  οι τέσσερις  Φιλαρμονικές Παλαιά, Μάντζαρος, Άνω Κορακίανα και η τελευταία του αγάπη η Φιλαρμονική Ένωση Κέρκυρας Καποδίστριας παιανίζοντας ως επιθυμία του εκλιπόντος το Πένθιμο εμβατήριο SVENTURA (συμφορά) το οποίο παίζεται κατ' έθιμο, μόνο κάθε Μεγάλη Παρασκευή στην περιφορά του Επιταφίου της Μητροπόλεως.

Επιμέλεια: Mιχάλης Μιχαλόπουλος