ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ "ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ"

ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΕΣ ΑΡΧΙΜΟΥΣΙΚΟΙ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ

    Η Φ. Ε. "Ο Καποδίστριας" είναι προϊόν µερικής ρήξης στις τάξεις της πρεσβυγενούς Φιλαρµονικής Εταιρείας Κερκύρας, που είχε σαν αποτέλεσµα την αποχώρηση οµάδος µουσικών και τη δηµιουργία ενός νέου µουσικού ιδρύµατος, το οποίο έτυχε της συµπαράστασης αξιόλογων Κερκυραίων πολιτών.
    Χωρίς να περάσει πολύς καιρός, η οµάδα των µουσικών που απεχώρησαν, δεν παρέµεινε ανενεργή, αφού η μουσική βρίσκεται µέσα στη ζωή των Κερκυραίων. Έπρεπε να δραστηριοποιηθούν και να µη σταµατήσουν τη σχέση τους µε τη µουσική.
    Έτσι λοιπόν, αµέσως µετά την αποχώρησή τους από την "Παλαιά", η πρώτη τους σκέψη ήταν, εφ' όσον ο αριθµός τους ήταν ικανοποιητικός, να στεγαστούν σε ένα νέο Σωµατείο, το οποίο θα µπορούσε να είναι και δικό τους δηµιούργηµα. Αξίζει να υπογραµµιστεί στο σηµείο αυτό το γεγονός της συµµετοχής και άλλων µουσικών, οι οποίοι για διάφορους λόγους αποχώρησαν από την Π. Φιλαρµονική. Έτσι ο αριθµός των µουσικών που αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα έφθασε τους 37.
    Ιστορική αναγκαιότητα επιβάλλει να µνηµονευτούν τα ονόµατα όλων αυτών που µε κίνδυνο, για το εγχείρηµά τους, αλλά και ενθουσιασµό, για την απόφασή τους, αποτέλεσαν το βασικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο από τότε στηρίζεται η Φ.Ε. Καποδίστριας.

Σπύρος Σουέρεφ, Σπύρος Μουρίκης, Μιχάλης Καποδίστριας, Χρήστος Ατσοπάρδης, Βασίλης Μανιατόπουλος, Σπύρος Ατσοπάρδης, Μηνάς Έρτσος, Σπύρος Μιζότερας, Ιωσήφ Ραράκος, Ευάγγελος Γραµµατικός, Αντώνιος Σπιτιέρης, Φώτιος Μπούας, Σπύρος Πατρίκιος, Γεράσιµος Μπορτς, Τάσος Κότσης,Γρηγόριος Κωστελέτος, Κώστας Μάµαλος, Παναγιώτης Σαγιαδινός, Παύλος Νικήτας, Αντώνιος Γιάννος, Στέφανος Καρύδης, Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Γιάννης Μαρτίνης, Σπύρος Κρητικός, .Σπύρος Ραράκος, Μάρκος Αριστείδου, Διονύσιος Βλάχος, Γιάννης Γαζής, Γεώργιος Σωτηρίου, Γεώργιος Καρβούνης, Σωτήριος Γεωργουλάς, Χρήστος Σγούρος, Μιχαήλ Γραµµένος, Σπύρος Αριστείδου, Σπύρος Σουρβίνος, Αλέκος Μοναστηριώτης, Αλέκος Θεοδόσης.

    Η πρώτη Γενική Συνέλευση για την οριστική απόφαση της ίδρυσης της Φιλαρµονικής ορίστηκε την 20.10.1979 στην αίθουσα της Καθολικής Αρχιεπισκοπής στην οδό Δελβινιώτη. Θα ήταν περιττό να αναφερθεί ο ενθουσιασµός των πρωταγωνιστών της κίνησης, οι οποίοι ουσιαστικά ήταν τα ιδρυτικά µέλη.
    Όµως ενώ όλοι πήραν το δρόµο για το χώρο της συγκέντρωσης, φθάνοντας στο προκαθορισµένο σηµείο βρέθηκαν µπροστά σε κλειστές πόρτες!
    Η απορία όλων µεγάλη και οι απαντήσεις πολλές και διάφορες ... Επειδή δεν υπήρχε χρόνος για χάσιµο προσπάθησαν να βρουν άλλη λύση. Μετά από συνεννόηση µε τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου "Ποντικονήσι", στην περιοχή του Περάµατος, Γεώργιο Ανδριώτη, τους παραχωρήθηκε ευγενώς η µεγάλη αίθουσα του εστιατορίου, προκειµένου να διεξαχθεί η Συνέλευση.
    Εκεί, και τα 48 µέλη που ήταν παρόντα κατά την ιστορική εκείνη µέρα µε οµόφωνη απόφαση ψήφισαν και υπέγραψαν τον κανονισµό του σωµατείου που τον αποτελούσαν 33 άρθρα. Η επίσηµη αναγνώριση των διατάξεων του καταστατικού και η τελική του έγκριση έγινε µε την υπ' αριθµ. 5011950 απόφαση του πολυµελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας. Κατεχωρήθη δε στα επίσηµα περί σωµατείων βιβλία του Πρωτοδικείου την 18η Απριλίου 1980, η οποία θεωρείται η επίσηµη χρονολογία ίδρυσης της Φιλαρµονικής.
    Τα 48 µέλη που παρέστησαν στην πρώτη και ιστορική Γενική Συνέλευση ήταν τα ακόλουθα:

Τσιριγκάκης Σπύρος, Δεµαρίας Σπύρος, Κούρκουλος Σπύρος, Λευκαδίτης Αποστόλης, Καρύδης Αντώνιος, Τσιριγκάκης Γεράσιµος, Αδάµ Σπύρος, Κότσης Ερρίκος, Έριτσος Σοφοκλής, Μπαλής Ελευθέριος, Χανδρινός Ελευθέριος, Ψάιλας Ροδόλφος, Μπορτς Γεράσιµος, Μουρίκης Σπύρος, Σουέρεφ Σπύρος, Καποδίστριας Μιχαήλ, Κωστελέτος Γρηγόριος, Κότσης Αναστάσιος, Ατσοπάρδης Χρήστος, Μανιατόπουλος Βασίλειος, Ατσοπάρδης Σπύρος, Βλάχος Θεοτόκης, Μωραιτης Ελευθέριος, Καµηλιέρης Ανδρέας, Καρδάµης Γεώργιος, Σουέρεφ Νικόλαος, Ανεµογιάννη Αντωνία, Καλογερόπουλος Σωσίπατρος, Κρότσης Αντώνιος, Στούπας Ευγένιος, Καλούς Νικόλαος, Γροπέτης Ιωσήφ, Περρής Μάρκος, Χαλικιάς Γεώργιος, Αυγουστής Ελευθέριος, Μάµαλος Κωνσταντίνος, Καρύδης Στέφανος, Σουρβίνος Σπύρος, Έριτσος Μηνάς, Μπούας Φώτιος, Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, Γραµµατικός Ευάγγελος, Θεοδόσης Αλέκος, Ραράκος Ιωσήφ, Μιζότερας Σπύρος, Νικήτας Παύλος, Γεωργουλάς Σπύρος, Πρίφτης Αλέκος, Σταθουλόπουλος Θεόδωρος.

    Η σύνθεση του πρώτου Διοικητικού Συµβουλίου, που εξελέγη κατά τη γενική συνέλευση των µελών της, είχε ως εξής:

Πρόεδρος:          Σπύρος Τσιριγκάκης
Αντιπρόεδρος:   Σωσίπατρος Καλογερόπουλος
Γραµµατέας:      Αλέξανδρος Πρίφτης
Ταμίας:               Σπύρος Μιζότερας
Κοσµήτορας:     Σπύρος Δεµαρίας
Μέλος:               Σπύρος Κούρκουλος
Μέλος:               Απόστολος Λευκαδίτης

    Πρώτος αρχιµουσικός της Φιλαρµονικής Ένωσης ήταν ο Χαρίλαος Μανιατόπουλος. Ένας ακάµατος εργάτης της µουσικής τέχνης µε περγαµηνές επιτυχίας µεγάλων διαστάσεων. Ήταν από τους πρωτοπόρους στη δηµιουργία της νέας Φιλαρµονικής και συνεργάστηκε γι' αυτήν µε την οµάδα των µουσικών που απεχώεησαν από την Φ .Ε. Κερκύρας.
    Ο Χαρίλαος Μανιατόπουλος, ο οποίος έχει τιµηθεί κατ' επανάληψη από πολλά σωµατεία και συλλόγους για την πολύχρονη προσφορά του στη µουσική τέχνη, επιστρατεύτηκε στην κυριολεξία για να συµβάλει µε την πείρα του και τις ικανότητές του στις προσπάθειες λειτουργίας της Φιλαρµονικής. Ήταν και αυτός από τους θετικούς θεµελιωτές του οικοδοµήµατος της "Καποδίστριας" .
    Με την πάροδο του χρόνου, που δεν ξεπέρασε το δίµηνο, η νέα Φιλαρµονική είχε την ευτυχία να δεχτεί στις τάξεις της και ένα άλλο πεπειραµένο και καταξιωµένο τεχνίτη της µπακέτας, τον επίσης αποχωρήσαντα, πρώτο Αρχιµουσικό της Π. Φιλαρµονικής, µαέστρο Γεώργιο Περούλη.
    Η αξία του Γιώργου Περούλη ως µουσικού "δασκάλου" είχε προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της κερκυραϊκής γης και η σηµερινή προσφορά του στη µουσική τέχνη τύχαινε της γενικής επιδοκιµασίας.
    Η παρουσία του, σε συνεργασία µε το Χαρίλαο Μανιατόπουλο, όχι µόνο ενδυνάµωσε το µουσικό σώµα από ποιοτικής απόψεως, αλλά συνέτεινε στην αθρόα προσέλευση νέων παιδιών, τα οποία υπό τη φωτισµένη καθοδήγησή τους, όπως και των άλλων δασκάλων, πλαισίωναν τους παλιούς καταξιωµένους µουσικούς και πολύ σύντοµα φάνηκε ότι η "Καποδίστριας" θα αποτελούσε ένα πολύ αξιόµαχο και επιβλητικό µουσικό σώµα.
    Ευτυχώς γι' αυτούς βρέθηκε ένας καλός Κερκυραίος, ο Σπύρος Τσιριγκάκης, κάτοχος πρακτορείου µεταφορών, µε σχετικώς καλή οικονοµική επιφάνεια, ο οποίος δεν αρνήθηκε τη συνδροµή του και έτσι στους υπολογισµούς των δαπανών, από δικές τους συµµετοχές, συµπεριέλαβαν και αυτόν, για να δηµιουργηθεί ο πρώτος πυρήνας από τον οποίο θα ξεκινούσε ο προγραµµατισµός για την αγορά των κατάλληλων εφοδίων.
    Απαραίτητο κρίνεται να αναφερθεί ότι ο Σπύρος Τσιριγκάκης, εκτός από τη σηµαντική οικονοµική βοήθεια που πρόσφερε προς τη Φιλαρµονική, συνέβαλε και στις άλλες ανάγκες που χρειάζονταν στο πρώτο στάδιο της δηµιουργίας του ιστορικού ιδρύµατος.
    Κατ' αρχήν το βάρος έπεσε στην αγορά µουσικών οργάνων, που τόσο απαραίτητα ήταν για τους µουσικούς. Και πάλι επιστρατεύτηκε ο αείµνηστος Τσιριγκάκης και διαθέτοντας ένα σηµαντικό ποσόν έθεσε τις βάσεις για το ξεκίνηµα. Ένας ικανός αριθµός µουσικών οργάνων αγοράστηκε µε τα χρήµατα που κατέθεσε στο ταµείο της Φιλαρµονικής. Παράλληλα, πολλοί µουσικοί αγόρασαν για δικό τους λογαριασµό όργανα, προκειµένου να συµπληρωθεί ο κατάλληλος αριθµός για τη σύνθεση του µουσικού σώµατος.
    Στη συνέχεια το ενδιαφέρον στράφηκε στη δηµιουργία στολών. Έγινε επιλογή από ένα πλούσιο δειγµατολόγιο που επέδειξε στους ενδιαφεροµένους ένας Ιταλός ενδυµατολόγος διακοσµητής, ο οποίος κατ' ευτυχή σύµπτωση βρισκόταν στην Κέρκυρα εκείνη την εποχή.
    Μέσα από µια µεγάλη ποικιλία σχεδίων και χρωµάτων προκρίθηκε η στολή την οποία φέρει σήµερα η µπάντα.
    Η τελική επιλογή υπήρξε απολύτως επιτυχηµένη. Πάνω σε αγγλοσαξονικά πρότυπα, προσδίδει µεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα στο µουσικό σώµα.
    Στη συνέχεια, ταξίδευσαν στην Αθήνα και την Ιταλία για την αγορά του υφάσµατος των στολών αλλά και των µουσικών οργάνων.
    Επίσης όργανα διατέθηκαν ως δωρεά από το µεγάλο ευεργέτη και εκλεκτό Κερκυραίο Γεώργιο Θεοτόκη (Τζωρτζέττο), ο οποίος κατ' επανάληψη έχει ενισχύσει οικονοµικά κερκυραϊκά ιδρύµατα. Όσο για τη δωρεά προς τον Καποδίστρια, ανεπιφύλακτα µπορούµε να πούµε ότι ήταν µια τονωτική ένεση που έλυσε πολλά προβλήµατα της νεοσύστατης Φιλαρµονικής.

         Τα χρώµατα της στολής αποφασίστηκε να είναι κόκκινο και µαύρο.
   Στη συνέχεια οι συγκεντρώσεις και οι πρόβες της οµάδας των πρωταγωνιστών πραγµατοποιούνταν στη λέσχη του παραρτήµατος του ΟΤΕ, επί της οδού Δελβινιώτη. Εκεί, στο φιλόξενο χώρο, αντάλλασσαν απόψεις για την περαιτέρω πορεία του νέου ιδρύµατος και εκεί πρωτακούστηκαν οι µουσικές µελωδίες κατά τις αρχικές πρόβες της µπάντας.
    Βέβαια, αυτή ήταν µια προσωρινή λύση, η οποία είχε διάρκεια επτά µηνών.
    Παράλληλα, σε ένα οίκηµα της οδού Καλοχαιρέτου, ιδιοκτησίας Γ. Σουρβίνου, που προσφέρθηκε αφιλοκερδώς, γίνονταν µαθήµατα. Για την προσφορά του αυτή η Φιλαρµονική τον ανακήρυξε µεγάλο ευεργέτη.
    Στη συνέχεια το ενδιαφέρον στράφηκε σε άλλα σηµεία. Αρχικά µια σκέψη εγκατάστασης στο ισόγειο της Εβραϊκής Συναγωγής, στην οδό Βελισσαρίου, δεν φάνηκε να λύνει το πρόβληµα.
    Τελικά, µετά από αναζητήσεις και προσπάθειες, βρέθηκε το σηµερινό οίκηµα στην περιοχή Σπηλιάς και στη γωνία των οδών Νικηφόρου Θεοτόκη και Σολωµού, όπου για πολλά χρόνια στέγαζε το 50 Δηµοτικό σχολείο.
    Ύστερα από συνεννοήσεις µε τον τότε δήµαρχο Κερκυραίων Γιάννη Κούρκουλο και µε οµόφωνη απόφαση του Δηµοτικού Συµβουλίου, δεδοµένου ότι το οίκηµα αυτό ανήκε στην ιδιοκτησία του Δηµοτικού Γηροκοµείου, η Φιλαρµονική εγκαταστάθηκε στο χώρο αυτό. Ας σηµειωθεί εδώ, ότι για τον ευπρεπισµό του χώρου, προσφέρθηκε εθελοντική εργασία, τόσο από τους ίδιους τους ανθρώπους και τους µουσικούς, όσο και από φίλους και τις συζύγους των µουσικών. Τελικά το ερειπωµένο κτήριο µεταµορφώθηκε και σε πολύ σύντοµο χρονικό διάστηµα έγινε µια θαυµάσια καλλιτεχνική εστία, από την οποία δεν λείπει τίποτα από τις ανέσεις ενός µεγάλου µουσικού ιδρύµατος. Και όταν την Πρωτοχρονιά του 1981 η µπάντα έκανε την πρώτη της εµφάνιση µπροστά στο κερκυρα'ίκό κοινό, έτυχε αποθεωτικής υποδοχής. Ήταν µια ιστορική µέρα, από αυτές που δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ!
    Ευσταλείς και περήφανοι οι σκαπανείς της νέας µουσικής εστίας απέδειξαν στους Κερκυραίους ότι δεν ήταν δεξιοτέχνες µόνο στη µουσική απόδοση, αλλά και ικανοί στη δηµιουργία ενός τόσο µεγάλου καλλιτεχνικού ιδρύµατος που έµελλε να γράψει ιστορία.
    Πρέπει κανείς να οµολογήσει ότι τη χαρά για τη νέα κερκυραϊκή Φιλαρµονική διαδέχτηκε η έκπληξη, δεδοµένου ότι ήταν αδύνατο ο οποιοσδήποτε να φανταστεί πως σε ελάχιστο χρονικό διάστηµα και µέσα σε απόλυτη σιγή θα έβλεπε στους κερκυρα'ίκούς δρόµους αυτό το επιβλητικό µουσικό συγκρότηµα. Ήταν όµως µια πραγµατικότητα που δεν µπορούσε να την αµφισβητήσει κανένας ... Οι πρώτοι µουσικοί που παρέλασαν έχοντας επικεφαλής τους Χαρίλαο Μανιατόπουλο και Γιώργο Περούλη στους δρόµους της πόλης και οι οποίοι έγραψαν ιστορία ήταν οι ακόλουθοι:

Αρχιµουσικοί
Μανιατόπουλος Χαρίλαος, Περούλης Γεώργιος

Μουσικοί
Γραµµατικός Ευάγγελος, Μπούας Φώτης, Σουέρεφ Σπύρος, Μπορτς Γεράσιµος, Μουρίκης Σπύρος, Καποδίστριας Μιχάλης, Κωστελέτος Γρηγόρης, Κότσης Αναστάσιος, Ατσοπάρδης Χρήστος, Μανιατόπουλος Βασίλειος, Μάµαλος Κωνσταντίνος, Καρύδης Στέφανος, Σουρβίνος Σπύρος, Έριτσος Μηνάς, Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, Θεοδόσης Αλέκος, Ραράκος Ιωσήφ, Νικήτας Παύλος, Γιωργουλάς Σωτήριος, Ζούλας Σπύρος, Μουρµούρης Κώστας, Γκιτσιάλης Βασίλης, Πρίφτης Θανάσης, Πρίφτης Νίκος, Ραράκος Σπύρος, Χονδρογιάννης Λεωνίδας, Πατρίκιος Σπύρος, Γραµµένος Μιχάλης, Φιλάρετος Γιώργος, Καρβούνης Γιώργος, Αριστείδου Μάρκος, Μαρτζούκος Σπύρος, Γουναρόπουλος Γιώργος, Σαγιαδινός Παναγιώτης, Μπορτς Δηµήτρης, Κρητικός Σπύρος, Σαγιάς Αχιλλέας, Ατσοπάρδης Σπύρος, Σπιτιέρης Αντώνης, Ατσοπάρδης Χρήστ. του Σπύρου, Γεωργίου Θωµάς, Σπόζιτος Ιωάννης, Αριστείδου Σπύρος, Σγούρος Χρήστος.

    Δεν θα αποδίδαµε την πλήρη εικόνα των πεπραγµένων όλο αυτό το διάστηµα, αν δεν στεκόµασταν σε όλους όσους πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους από τη θέση του Δ.Σ.
    Είναι όµως δύσκολο να αναφερθούν ονοµαστικώς όλοι.
    Γι' αυτό κρίνουµε σκόπιµο, αποδίδοντας την πρέπουσα τιµή, να αναφέρουµε τους προέδρους, οι οποίοι ασφαλώς, όπως και οι συνεργάτες τους, οδήγησαν στη σηµερινή περίοπτη θέση τη Φιλαρµονική μας.
1. Σπύρος Τσιριγκάκης
2. Χρυσόστοµος Μπούκας
3. Φώτης Κοντογούρης
4. Άγγελος Γεωργίου
    Μεγάλη η προσφορά αυτών που ηγήθηκαν και ασφαλώς εκείνων που κάποτε θα τους διαδεχθούν.
    Αξίζει όµως να γίνει εξαίρεση για τον πρώτο πρόεδρο, τον αείµνηστο Σπύρο Τσιριγκάκη, που συνέβαλε ηθικά, οικονοµικά και µε προσωπική εργασία στην εδραίωση των οραµάτων των ιδρυτών! Σ' αυτόν και σε όλους τους πρωτεργάτες ανήκει η τιµή και η ιστορία θα τους ανταµείψει ...